Een dagje met Ana

Gepubliceerd op 23 juli 2019 17:50

5.15: de wekker gaat.

Pff Jezus, ik ben kapot! Zal ik gewoon een uurtje later gaan vandaag? Ja.. echt even nog mijn ogen dicht want dit gaat niet. ‘Opstaan trut, gezeik altijd. Huppeta. Hoe eerder je gaat, hoe eerder je er af bent.’ Dat is waar. Oei, mn knie.. mn heup. ‘Mijn hemel zeur niet zo Anne, gooi er 2 paracetamol in, tegen de tijd dat je in de sportschool bent werken ze.’ Oké, daar gaan we. ‘Nee, niet eerst tanden poetsen.. wegen!! Zal wel zwaar tegenvallen dus gaan met die banaan. Dat wordt niet ‘even in de zon’ vandaag maar gewoon langer sporten. En als je pijn hebt, dan maar geen 8.6 km/h maar 7. Ja, dat betekend inderdaad geen 7,5 uur sporten maar 9. Doodzonde maar ja jij loopt te janken dus dan zijn dit de gevolgen. Zie je? Kilo teveel. En vocht vastgehouden/ongesteld worden en dat soort kutsmoesjes gaan niet op. Dat weet je zelf inmiddels ook wel. Mensen die dat zeggen houden zichzelf voor de gek. Dat zijn geen doorzetters, die falen en zijn niet eerlijk naar zichzelf. Nou, schiet nou maar op anders red je die 6.00 precies in de sportschool ook niet. Waarschijnlijk red je dat sowieso niet, want wat kun je wel?’
Het zou wel leuk zijn als het me lukt om het meeste ‘s ochtends te verbranden. Misschien kunnen mijn vriend en ik ‘s middags dan wat leuks doen samen. Misschien zelfs lekker op het terras zitten. ‘Hallo, haaaallo? Waarom denk je daaraan? Ga anders eerst even sporten! Kun je daarna verder zien, lijkt me een betere optie!’
Nou, laten we maar gaan inderdaad. Omg de trap af doet zoveel pijn. Ik hoop echt dat het me zo gaat lukken in de sportschool. ‘Schiet verdomme op want zo sta je er daadwerkelijk de hele middag. Je kan ook werkelijk niks he? Pff.’
Ja Jezus Ana ik voel me opgefokt. Ik wil wat leuks doen met mijn vriend. Ik wéét dat ik die kcal moet verbranden maar hij is nu net 2 dagen thuis. Ik heb geen zin dan de hele dag in de sportschool te staan. Is toch ook niet leuk voor hem? ‘I don’t fucking care. Dan moet je maar zorgen dat je snel je kcal verbrand. Dan blijft de middag voor jullie over.’

‘Zie je, 6.05. Domme kut. Op tijd komen is lastig he?’ Ana, de sportschool opent om 6.00, voordat de eerste mensen binnen zijn is het 6.03.. zie je, ze lopen daarvoor. ‘Kan wel wezen, maar je had voor in die rij moeten lopen. Dan pas kunnen ze je serieus nemen.’ Zucht..

6.07 eindelijk op de loopband. ‘Nou opschieten met installeren nou, anders kan je niet beginnen om 6.10. Dan zit je eerste blok er om 7.15 op. Ik hou ervan. Mooi op een kwart. Dat gejank met die knie is bullshit dus stel ‘m gewoon in op 8.1 km/h en 15%. Het enige dat je in uiterst geval van nood mag veranderen is je snelheid, begrepen? Nou, hobbelen.’
De eerste meters gaan goed, geen pijn. Dit gaat zo’n 10 minuten goed en dan beginnen de eerste steken te komen. Kut, dit is echt niet oké. Ik voel aan mijn hele lijf dat het op begint te raken. Maar die knie, die doet echt pijn. Vanmiddag na het sporten maar even goed koelen. Dat gaat in elk geval de zwelling enigszins tegen. En voor nu (daar is ie weer) ‘pijn is fijn’.
Hmm wat zal ik doen. Ik moet 3x 2,5 uur sporten.. nu kan ik natuurlijk vanochtend al 2x 2,5 doen. Dan hoef ik alleen vanmiddag nog maar even en dan ben ik daarna vrij. Laat ik dat maar doen. Dan hebben we samen nog een leuke middag. ‘Leuke middag? Als jij om 16.00 de sportschool uitkomt denk je dat je vriend nog zit te wachten op een leuke middag?’ Nee Ana, dat klopt. Maar ik kan het in elk geval leuk proberen te maken voor hem. ‘En daar heb je nog energie voor?’ Nee.. maar daar heb ik niks mee te maken. Dat komt wel goed. Ik ga lekker Blonde Tigers, Nienke Plas en Co with the flow kijken. Verstand op 0 noemen ze dat. Maar ik denk dat inmiddels wel duidelijk is dat verstand op 0 geen optie is met een eetstoornis.
‘7.15, eerste zit erop. Lekker hoor. Maar valt me zwaar tegen. Je hebt er 60 te weinig verbrandt.’ Ja, ik weet het maar moest halverwege echt even tempo minderen door de pijn. ‘Mijn God. Zelden zo’n jankerd meegemaakt. Hoe denk je dat topsporters aan de top komen?’ Ja door RUST in te plannen Ana!!! ‘Dat heb je toch? Op zaterdag en zondag. Ga nou maar door!’
8.20 goddank. Klaar. Wat zal ik doen?
Oké ik neem nog 2 paracetamol en knal nog door want ik wil vanmiddag echt samen wat leuks doen. Al is het maar koffie drinken.

9.30 oké dit is heftig maar door de paracetamol wel te doen. Ik zet ‘m wel gewoon op 8.6 km/h want dan ben ik net iets sneller klaar! ‘Zou je denken! Dat zég ik toch de hele tijd?’ Ja, Ana naar het moet wel haalbaar zijn. ‘Hoor je wat je zegt? Je vergemakkelijkt het voor jezelf. Wat een bullshit zeg.’ Oké dus als ik dit uit wel full speed loop heb ik wel een doel bereikt? ‘Ja! Dan kun je trots zijn op jezelf!’ Oké...
10.40.. klaar. Blij dat ik even kan rusten thuis. Niet te doen dit. Als dit zo doorgaat ga ik er echt naar laten kijken want deze pijn is niet te doen. ‘Ja en dan? Dokter gaat zeggen dat je rust moet houden en rustig aan moet doen. Dat gaat dus niet dus sla dat bezoek maar mooi over. En ga je nou serieus om 10.40 stoppen? Maak er dan 10.45 van.’ Ja dat is waar. Rustig aan doen past inderdaad niet in het schema. Naja, lang leve paracetamol dan maar!

Thuis val ik zodra mijn grote teen het bed ziet in slaap en ben ik compleet out voor drie kwartier want gezien het schema wil ik om 12.00 weer in de sportschool staan zodat ik nog een beetje bij tijds vrij ben en nog wat met mijn vriend kan doen. Die thuis zit te wachten. Het is prachtig weer buiten. Wat zou het fijn geweest zijn vanochtend vroeg in de auto naar het strand gegaan te zijn. Of naar apeldoorn, naar onze familie waar de neefjes zich kostelijk vermaken in het zwembad bij opa en oma. ‘s Avonds lekker barbecuen. Maar goed. Denk er maar niet te lang over na want het zit er toch niet in. ‘Nee en wat dan nog? Dan had je weer moeilijk moeten doen met barbecuen. Ze zitten echt niet op jou te wachten met je gezeur over sla de hele tijd. Mensen moeten continue rekening met je houden. Ja klinkt lullig, maar je verpest het ook voor je vriend he. Besef dat. Je bent een behoorlijke last. En tuurlijk zegt iedereen van niet. Omdat iedereen rekening met dat tere zieltje van je houdt. Zouden ze eens mee op moeten houden. Je de waarheid vertellen. Dan kom je er pas echt achter hoe ze over ie denken en dat ik al die tijd gelijk heb gehad. En wie is dan de enige die te vertrouwen is? Juist. Dat ben ik. Do I need to say more? Dat dacht ik. Nou. Ik zou maar snel je ogen dichtdoen anders krijg je het lastig straks!’ Ja.. inderdaad. Heb nog een kwartier na deze openbaring. Thanks he.

Goed .. dat had ik even nodig. Heerlijk. Snel omkleden en naar de sportschool want 12.00 moet ik op de loopband staan.
12.01 ‘weer niet gehaald he... tjongejongejonge. Nah schiet op.’
Wat moet ik vanavond met het eten doen? Sla voor mij uiteraard, maar voor mijn vriend? Maak iets dat je lekker vindt. Je hebt immers altijd geleerd dat je een anders iets geeft waar je zelf achter staat. En je hebt jezelf nou nog niet bepaald uitgedaagd vandaag, of wel?’ Klopt.. hmm ik weet dat Hij burrito’s mega lekker vindt. Ik ga burrito’s maken om hem te verrassen. ‘Ja dat is een gedeelde passie he, die burrito’s. Lekker voor je. Waag het niet ook maar een hap te nemen he? Je weet wat er in zit.’ Nee, ik hou het bij mijn eeuwige salade. Misschien een beetje kip? Dan herstellen mijn spieren wellicht ietsje sneller? ‘Je bent niet goed. Echt niet. Dat gaan we dus gewoon niet doen. Pak maar een klein stukje augurk extra!’ Ooh lekker. Dat is goed.
12.30. Niet meer te houden. Ik kap er mee. ‘Je kapt helemaal nergens mee, je hebt nog 2 uur en 15 minuten te gaan. Ga maar langzamer lopen dan. Maar dat betekend dan wel nog 3 uur en 20 minuten. Je maakt het er zelf naar. Al die moeite om bij je vriend te kunnen zijn voor niks. En waarom? Een beetje pijn in je knie. Weet je wie pijn hebben? Mensen met kanker. Die hebben recht om te zeggen dat ze pijn hebben. Hoe graag had je vader in zijn laatste weken nog gelopen? Dat bedoel ik. Dus stel je niet aan en loop door!’ Verdomme dat is waar ook. Ik schaam me kapot. Ik loop te zeuren om een beetje pijn in mijn knie terwijl er duizenden mensen vechten tegen een levensbedreigende ziekte. Hoewel dit stadium van anorexia net zo levensbedreigend is. ‘Wauw, durf je dat echt te zeggen? Je hebt je onderzoeken toch gehad? Bij de huisartsenpost sturen ze je terug: niks levensbedreigends. Dus HOU OP je aan te stellen en loop gewoon door.’ Wat erg, je hebt gelijk..

14.50 klaar. ‘Niks klaar. Loop gewoon even door tot 15.00, mega irritant dit.’ Ja haha, klopt. Ik loop die 10 minuutjes nog wel even uit. Zal mijn vriend even appen dat ik bijna klaar ben. Misschien stelt dat hem gerust en maak ik hem enigszins trots. Op mijn berichtje krijg ik een kortaf antwoord. Het doet me zeer. Zo gaat het inmiddels vaker. Wat ik begrijp want echt leuk kan het niet zijn: een vriendin die alleen maar sport en verder dus geen tijd heeft voor andere dingen. ‘Hoezo geen tijd? Kan toch tussendoor? En ‘s avonds zijn jullie toch samen als hij thuis is?’ ‘s Avonds lig ik om 21.00 in bed omdat ik kapot ben en het anders niet trek de volgende dag, remember? De wekker staat gewoon om 5.15 weer. ‘Tja.. wie mooi wil zijn.’ Ja, maar moet dat mooi zijn dan ten koste gaan van mijn relatie? ‘Je weet wat ik gezegd heb. Iedereen gaat bij je weg omdat je zo’n egoïstisch kreng bent dat alleen aan zichzelf denkt. Sporten sporten: alles om dun te worden.’ Dat is iets dat jij van mij maakt he? ‘Nee, dit doe je toch zelf?’ Zucht. Hou maar op. Ik weet dat ik niks waard ben, maak je maar geen zorgen. ‘En jij ook niet, want je vriend gaat vanavond weer naar vrienden dus die heeft heus wel een leuke avond!’ Ja.. hij wel. En begrijp me niet verkeerd. Dat vind ik alleen maar fijn voor hem.
‘Nou je bent klaar, op naar huis.’ Ja.. gelukkig. Het zit er op voor vandaag. Die knie.......
‘Zeik.niet.zo.’

Ik zal mijn vriend vragen of ik meteen even boodschappen zal doen. Dan hoeft hij dat niet te doen en stel ik hem wat minder teleur. Vanavond ook maar even strijken. Ontlast ik hem en compenseer ik wellicht dat ik zoveel sport. Zal ook lekker Corona voor hem halen. Heeft hij wat lekkers straks als hij thuiskomt en anders morgen.
Ohnee, we zouden nog wat leuks doen samen, meteen vragen wat we zullen doen. Ik krijg terug dat er wanneer ik klaar ben met douchen nou niet echt veel tijd meer over is om nog wat te doen. Ik moest maar lekker naar huis komen en die boodschappen doen we samen wel. Wat lief. En enigszins opgelucht! Hij is niet boos. ‘Nee, niet boos maar ongetwijfeld teleurgesteld. Weet je dat er heel veel meiden zijn die hun vriend verrassen? Met een leuke middag weg? Die wel naar het strand hadden gekund? Of de dierentuin? Of het terras op hadden gekund en lekker nacho’s erbij hadden kunnen bestellen? En daarna lekker samen uit eten zonder gezeik over ‘sla zonder dressing. Nee echt alleen rauwe groenten. Nee ook geen gegrilde groenten.’ Heel veel. Er zijn echt zoveel leukere meiden dan jij. En het duurt vast niet heel lang meer voordat hij dat in gaat zien hoor. Dit is geen leven voor hem.’

Ik doe die boodschappen zelf wel. Dan ontlast ik hem en kan hij lekker blijven zitten. Thuis zet ik koffie voor hem, en wanneer die op is staat de ranja klaar. ‘Inderdaad, zorg dan op zijn minst dat het die jongen aan niets ontbreekt!’ Komt goed!
Ik ga maar even lekker douchen, kunnen we daarna samen een serietje kijken ofzo. ‘Ja ga jij maar douchen met je logge lijf. Kleed je maar uit en kijk maar eens goed! En?’ Mm ja mijn armen worden wel wat dunner.. benen ook. Buik blijft een beetje achter en die onderkin... ‘hahahahaha armen en benen dunner? Omdat je de botjes bij je ellebogen ziet? Kijk eens van opzij? Ja zo ja!’ Hm ja je hebt gelijk. Nog lang niet anorexia-waardig. ‘Nee! Hahahaha en geloof me, dat ga je ook nooit worden. Want dat doorzettingsvermogen heb je niet. Je laat je veel te veel beïnvloeden door je omgeving. Door artsen die zeggen dat het niet goed zou gaan. Dat is bullshit. Die willen gewoon centen zien en zien in jou een makkelijke prooi. Het Rintveld? Krijgt ook gewoon voor je betaald hoor, dus zullen je eerst nog gekker maken voordat ze je daadwerkelijk helpen. Scheelt toch weer een maand! Lekker cashen.’ Ja I know. De medicatie is duur, huisarts heeft vast een bondje met de apotheek! ‘Zou je denken, lampje? Natuurlijk. Dat is hoe het werkt. Dus: sporten de enige manier om wél tevreden te kunnen zijn. En als je vriend dat niet trekt heb ik wéér gelijk. Wie laat jou nooit in de steek?’ Ja jij. Maar ik ga jou niet mijn toekomst laten bepalen. Ik ben heel gelukkig met hem en daar komt niets tussen. ‘Zullen we deze discussie staken? Zie je je borsten?’ Welke borsten? Er zit niks meer! ‘Nee klopt, da’s best lullig voor je. En ja dat ziet je vriend ook. Weet ie dat er heel veel meisjes zijn met mooie borsten?’ Komt dat even goed uit. Hij is een billenman. ‘Ja beetje jammer dat je geen billen meer hebt he.. en geloof me, er zijn zat meiden mét billen. Meer met dan zonder. Nu jij weer!’ Zucht.... ‘oh ja, en als je je inzeept daar onder die douche, voel dan meteen even al het vet, viezerik. Heb je weer motivatie voor morgen!’
Hele.... diepe..... zucht. Ik wou dat dit ophield. Maar ze heeft gelijk. Opgeven is voor watjes.

Als ik klaar ben met douchen en op de bank tegen mijn vriend aan kruip hoor ik zijn buik. Hij heeft honger. ‘Nou luie draak, in de benen! Snijd een broodje met kruidenboter voor hem en ga koken!’
Heb je trek lieverd! Vraag ik. Daar wordt bevestigend op gereageerd en ik ga koken. Hij is heel blij als ik hem vertel dat het burrito’s worden. Gelukkig, ik kan nog een lach op zijn gezicht toveren!

Ik begin met het bakken van de kip en het snijden van de groenten. Ik snoep een stukje paprika. ‘Afgewogen?’ Nee. ‘Godsamme domme geit. Hoe moeilijk is het?’ Het is páprika. Daar zit niet zoveel in! ‘Daar zit niet zoveel in! Weet jij precies wat er in dat stukje zat dan?’ Nee.. jij? ‘Nee. Je hebt dus zojuist alles opgefokt. Besef je dat?’ Ja.. ‘nou dat wordt morgen dus een kwartier langer sporten. Echt, ik had je slimmer ingeschat!’ Zucht.

Als de vulling klaar is loopt het water me in mijn mond. ‘Nee!!’ Nee, ik weet het maar het is zó lekker. ‘Nee!’ Nee, inderdaad hou je sterk. Ik doe vul de wraps en er blijft een klein beetje vulling over. Ik kan het in een bakje doen en zelf opsmikkelen. Ik heb immers mega veel verbrand en dit kan echt wel. Wat is het nou? Een klein beetje saus en paprika. ‘Waag het!’ Voor ik het weet denk ik: fuck you en heb ik een lepel vulling in mijn mond. ‘Je bent zo dom. Zo onwijs dom. Nu is alles voor niks geweest. Wat ben jij ontzettend zwak zeg, gátverdamme. Als je gewoon alles in de ovenschaal had gedaan was er niks aan de hand geweest. Jij bent duidelijk geen anorexiapatiënt. Oh mijn God wat ben jij waardeloos. Niks in je leven bereikt en het enige dat je hoeft te doen verknal je ook. Lekker bezig wel. Je vriend is weg straks, dat wordt spugen. Eigen schuld dikke bult.’
Shit.. ze heeft gelijk. Ik ben echt waardeloos. Nu moet ik straks overgeven en dan het dan aan mijn vriend vertellen. Ik zie zijn beteuterde gezicht al voor me. Teleurgesteld en boos. Maar het is niet anders. Dit móét eruit.

Wanneer het eten op is, ik eet verder mijn sla, en Mijn vriend naar zijn vrienden vertrekt voor een gezellige avond gaat het inderdaad mis. Zodra de deur dichtvalt is er paniek. Ik maak me druk om alles. Mijn relatie, mijn gezondheid, mijn toekomst, de therapie. Kom ik ooit van die stem af?
‘Nee! Ik ben met je vergroeit. Het is al meerdere malen bewezen dat iedereen je in de steek laat, behalve ik. Ik ben de enige die écht te vertrouwen is. Ik hoef je dat toch niet uit te leggen Anne, kom op!’

Ik sta voor de wc en kijk naar mezelf in het spiegeltje. Bah. Dat mijn vriend van me kan houden is inderdaad een raadsel. Ik sta een half uur naar mezelf te kijken, een half uur van mezelf te walgen. Een half uur te vechten tegen het stemmetje want spugen ga ik echt wel maar ze fokt me alleen maar meer op. Ik word verdrietig. Ik voel de tranen branden en wil het liefst zo hard huilen. ‘Huilen is voor zwakkelingen en dat je dat bent heb je al bewezen dus huilen maakt het alleen maar erger.’ Ze heeft gelijk en snel steek ik mijn vingers in mijn keel. Niet hoeven voelen en niet hoeven huilen.

Wanneer mijn vriend thuiskomt en vraagt hoe het is gegaan reageer ik eerst ontkennend. ‘Ga je nou ook nog tegen hem liegen? Wat ben jij een naar mens zeg, bah.’ Ana wat moet ik dan? Ik schaam me kapot. Ik heb hem weer teleurgesteld.
Omdat ik weet dat mijn vriend heus wel weet hoe laat het is, biecht ik het met hangende oortjes op. Hij is niet boos, maar wel teleurgesteld zoals ik al verwachtte en wat natuurlijk logisch is. Het is inmiddels half 11 en ik ga naar bed, want uiteraard staat de wekker weer vroeg. Mijn vriend drinkt nog even wat boven en komt daarna ook naar bed. Maar ook hier laat Ana me niet met rust. Wanneer ik op mijn zij lig zegt ze dat ik vooral mijn buik moet inhouden. Want als mijn vriend zich omdraait en zijn arm om me heen wil slaan hoeft hij natuurlijk niet die hangbuik te voelen. Als ik me omdraai, voel ik me rollen in mijn eigen vet. Zit dat vet er wel? Of hou ik mezelf voor de gek? ‘Natuurlijk zit dat vet er wel, idioot. Ga nou eens na. Denk eens aan Emma, van de documentaire ‘Emma wil leven’. Zij was dun Anne, jij niet. Jij rolt nog gewoon in je vet. Je hebt nog zat reserves.’
Ik weet het. Ik weet het Ana. En na hier nog een half uurtje over nagedacht te hebben val ik in slaap. Om ’s nachts nog 1 keer wakker te worden van Ana die fluistert: ‘je bent er nog lang niet, dikkerd. Nog lang niet!’



«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Bettty Mallee
een maand geleden

Lieve Anne. Tot tranen toe door je beschrijving van de dag. Wat zou ik Ana graag haar nek omdraaien! The BITCH! 🍀

Ans
een maand geleden

Lieve, lieve Anne, tranen in mijn ogen en voel hoe moeilijk je het hebt. Denk eraan dat ik heel trots ben op je dat je dit zo deelt. Ik hou van je 💖

Bienie
een maand geleden

Topper! Wat ontzettend dapper! Ik ben zo Megatrots op jou! ❤️