Pijn

Gepubliceerd op 16 juli 2019 17:44

‘Pijn is fijn’.

Pijn is helemaal niet fijn. Pijn is een van de oorzaken van (onder andere) anorexia. Dus als ik mijn teen stoot (je weet wel, dat kleine teentje tegen de keukentafel) krijg ik anorexia? Nee. Emotionele pijn. Ervaringen of heftige gebeurtenissen kunnen een grondlegger zijn van anorexia. Niet willen/kunnen voelen. Niet willen/kunnen verwerken. De ene maakt een heftige gebeurtenis mee, praat erover en kan verder. Een ander is een binnenvetter, schaamt zich wellicht voor wat er gebeurd is en is bang om erover te praten en ontwikkelt een (of meerdere trauma(s).  

 

Omdat dit een persoonlijk blog is zal ik (in grote lijnen) vertellen hoe het bij mij ontstaan is. Ik ben gepest. Best erg. Ik werd dik genoemd, achterna gelopen in de supermarkt om ‘te kijken wat ik kocht waardoor ik zo dik was’, uitgelachen. Er werd over me geroddeld en ik werd buitengesloten. Op mijn 13e kwam ik oog in oog te staan met de horror schoolarts, zoals bekend, en in dat zelfde jaar ervoer ik mijn eerste trauma. Een gigantisch heftige gebeurtenis waar ik ‘on the gram’ liever niet te veel over kwijt wil. Op mijn 16e herhaalde dit zich na een avondje uitgaan. Mijn ‘vriendinnen’ waren weggefietst en ik moest alleen 5 km door het donker fietsen. Toen ik 19 was gingen mijn ouders uit elkaar, iets waar ik van kinds af aan enorm bang voor was. Als ze een woordenwisseling hadden was altijd mijn eerste vraag; ‘jullie gaan toch niet scheiden he?’ Hoewel het tegenwoordig geen uitzondering meer is kon het wel toegevoegd worden aan het lijstje ‘heftige gebeurtenissen.’ Mama en ik verhuisden na een roerige periode en gelukkig haalde ik dat jaar ‘gewoon’ mijn HAVO-diploma. 

Op mijn 21e werd nog een van mijn grootste nachtmerries werkelijkheid en verloor ik mijn vader aan kanker. Hij was hertrouwd (welgeteld 3 maanden) en laten we het er op houden dat duidelijk werd dat papa niet klaar was om dood te gaan en zo bleef ik met lege handen achter. En ook op mijn 24e was er een herhaling van eerdere trauma’s op mijn 16e en 13e. Als het 1x gebeurd kun je denken: tekortkoming van die andere persoon. Maar als het je drie keer overkomt ga je aan jezelf twijfelen. 

Wat (weet ik nu inmiddels) totaal niet terecht is. Niemand heeft het recht een ander iets aan te doen.
 

Al deze gebeurtenissen zorgen ervoor dat mijn eetstoornis in stand gehouden word. Ik koos er, zeker na het overlijden van mijn vader voor, om weg te rennen voor de pijn en emoties. Ik heb tot vorig jaar nauwelijks een traan gelaten om papa’s dood, puur omdat ik de pijn niet wilde voelen. 

Anorexia schakelt emoties uit. Zeker wanneer je ondergewicht hebt voel je niks meer. En denk nu niet; chill! Want je voelt letterlijk niks. Althans, over het algemeen niet. Je word onverschillig, boos, het kan je allemaal niet zoveel meer schelen en dat heeft zijn uitwerking op je omgeving. Je komt in een sociaal isolement en negatieve neerwaartse spiraal. Je voelt je alleen, je zakt dieper weg in je eetstoornis en dat is dus alles wat je dan nog over hebt. Dan is het jij en je eetstoornis. Dat wil je niet. Echt niet. 

Dus een welgemeend advies op deze dinsdag: maak je iets ergs mee of iets dat voor jou heel heftig is: probeer er over te praten met iemand. Met iemand die dichtbij je staat of juist verder van je af! Het voorkomt zoveel negatieve ellende. 

Ik pretendeer niet dat je van elke nare gebeurtenis anorexia zult krijgen hoor, echt niet. 

 

Vanochtend las ik een artikel waarin er wordt getwijfeld aan een verband tussen mentaal en fysieke oorzaak. Dat doet me ‘goed’. Ze zijn er dus potverdorie eindelijk mee bezig de ziekte meer en meer in kaart te brengen en naar boven te halen hoe te behandelen. Maar beter nog: voorkomen. 

 

Hele fijne avond Kanjers.

Zal proberen mijn volgende blog ietsje uitgebreider te maken! 💕


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Dymphie
een maand geleden

Ik vind het enorm moedig van je dat je je in dit verhaal kwetsbaar op stelt. Een ander een kijkje geven in eenieders leven is geen makkelijke stap. Ben enorm trots op je. Mooi geschreven!
Xx

Mama
een maand geleden