Pro Ana Sites

Gepubliceerd op 10 juli 2019 11:20

Daar gaan we dan. Het begin van alle ellende en de reden van mijn petitie!

 

Deze blog wil ik graag wijden aan hetgeen dat ik wil verbieden. Iets dat elke dag een meer onmogelijke taak lijkt en iets wat er waarschijnlijk nooit doorheen gaat komen. Want ik ben namelijk niet de eerste. Wel de eerste die vecht voor een verbod van de sites in combinatie met de anorexia coaches. Wat in mijn ogen gewoon pedofielen zijn en laten we daar in Nederland WEL wat voor uitgevonden hebben, niet dan?

Ik ben me de afgelopen dagen gaan inlezen op pro ana sites. Op de sites waar ik al mijn informatie van heb af gehaald en ik moet je zeggen: het was confronterend om te lezen hoeveel de ‘stem van Ana’ daadwerkelijk in mijn hoofd zit de hele dag. En eerlijkheid gebied mij te zeggen dat de laatste keer dat ik op zo’n site keek voor ‘thinspiration’ en tips, ik 15 was. Dus dat is toch al 12 jaar terug. Maar vanaf het moment dat ik de site opende waande ik me weer in een andere wereld. De tien geboden van Ana, alle tips, de brieven van Ana, de brieven van Mia. Maar ik bekijk ze nu anders. Ik word er kotsmisselijk van.

Op de site kun je een soort voorwoord vinden waarin verteld wordt waar je je bevindt en wat voor site het is.  ‘Wat is Pro Ana’ wordt daar duidelijk (en ziek) uitgelegd. Er wordt bijvoorbeeld antwoord gegeven op de vraag: ‘Hoe komt het dat mensen pro ana worden?’ Enkele oorzaken kunnen zijn: pesterijen, verliezen van geliefden, trauma’s uit het verleden, media- of groepsdruk en scheiding van ouders zijn veel voorkomende oorzaken.

Met andere woorden: je weet als oprichter van zo’n site wat je doelgroep is: mensen met onzekerheden en hele heftige ervaringen. En in plaats van deze de berg op te helpen trap je ze de afgrond in en dek je jezelf in met: ‘pro ana kies je, anorexia krijg je’. JA DUH, met behulp van jou vieze sadist.  #lekkergoings. Er staat letterlijk ‘Het motiveert, wat natuurlijk niet goed is, maar je mag niet vergeten dat mensen met anorexia die níét op deze site kijken het ook jaren volhouden’. Nee oke, dat maakt het inderdaad goed!

Verder wordt het verschil tussen Ana en Mia (Anorexia en Boulimia) duidelijk gemaakt zodat je in principe kunt kiezen waar je voor gaat. Tevens het verschil tussen een eetstoornis en een dieet en krijg je het idee dat je echt een sukkel bent als je alleen even op dieet gaat. Vanaf het eerste moment wordt je (indien je er dus gevoelig voor bent) opgezogen door de brieven van Ana en denk je: dit is het. Dit is iets dat ik in eigen handen heb en wat ik wel kan. Waar niemand iets mee te maken heeft, wat van mij en mijn online ‘vriendinnen’ is. Want die krijg je. Je jaagt elkaar lekker de dood in.

Wanneer je je keuze gemaakt hebt wordt uitgelegd wat er van je verwacht wordt. Het moet een levensstijl worden. Je zult niet meer kunnen leven zoals je leefde en om te bereiken wat je wilt zul je je volledig over moeten geven aan (de brieven van) Ana. Doe je dit niet? Hoor je hier echt niet thuis. Om zichzelf toch nog weer een beetje in te denken, de slimmeriken, ‘waarschuwen’ ze je wel even voor de gevolgen die anorexia kan hebben: het uitblijven van menstruatie, anemie, oedeem, nierbeschadiging, hartritmestoornissen, sufheid, ontkalking. Maar hé dat is pas als je een echte anorect bent en als beginnende hoef je je hier nog lang geen zorgen over te maken. Tevens worden de psychische aspecten nog even belicht: gestoord lichaamsbeeld, angst om volwassen te worden, perfectionisme, labiel, gedragsstoornissen, labiele stemming, balorie obsessie, liegen en omgeving misleiden in woord en daad, hyperactiviteit, braken/laxeren en eetrituelen. Ook relatiestoornissen komen aan bod: isolement, conflicten rond maaltijden en eten. Maar hey: jij wilt dun worden? Dan is dit wat je er voor over moet hebben. Dit wordt overigens weggezet als: we kunnen ook hulpverleners helpen met inzicht krijgen in het denken van anorecten. BULLSHIT.

Voor boulimia is ook een kopje gemaakt, want je kon natuurlijk kiezen, waarin hetzelfde wordt uitgelegd. Wat en hoe je dat moet doen, de lichamelijke en psychische gevolgen maar ook de gevolgen tot de relaties die je hebt.
Ook wordt er vermeld dat er waarschijnlijk steun/begrip ontbreekt bij de familie dus dat deze site dat wel geeft. Er wordt zelfs een vergelijking gemaakt naar mensen met kanker: die zouden ook behoefte hebben aan gesprekken met lotgenoten. JA MENSEN MET KANKER JA! DIE ZIEK ZIJN, NIET ZIEK WORDEN GEMAAKT!

Waar ik echt keihard om moet lachen is iets dat er sinds kort op staat. Iets dat vroeger écht niet zo was. Er wordt aandacht besteed aan dat je er van kunt genezen, en er worden zelfs links genoteerd voor de omgeving. Een klein bespottelijk proestje kan ik niet binnen houden. Wát een dikke vette onzin zeg. Alleen maar om jezelf in te dekken. En dit is dus waarschijnlijk ook de reden dat er wordt gezegd: we kunnen de sites niet verbieden. Iets waar ik kotsmisselijk van wordt (hoe toepasselijk).

Wánt, gaan we even verder kijken, komen we bij het eerste kopje op de site waar we tips kunnen vinden wanneer je je keuze tussen Ana en Mia hebt gemaakt. Vaak lopen deze twee in elkaar over overigens. Het begin vaak met anorexia tot dat de omgeving zegt: hey moet jij niet eens wat gaan eten? Wat je dan gaat doen, maar weer uitbraakt. Zo krijg je door dat dat ook wel een optie is en het hek is van de dam. Terug naar de tips. Algemene tips, psychische, tips voor eetbuien/honger, uiteten/uitgaan, geheimhouding, dokter, braken, pillen, vakantie, voeding (hier staan lijsten beschreven van verboden dingen zoals welk fruit en groente je wel/niet mag eten, lopen, een 50-dagen dieet en ellenlange oefeningen. Fantastisch.

Volgende kopje is het kopje Ana/Mia met beiden hun 10 geboden. Dit zijn de 10 geboden waaraan je je dient te houden. Doe je dat niet, ben je echt een kneus en zul je niet afvallen. Het gekke is, je gelooft het. Je probeert de tips na te lopen, ziet in de eerste week dat je veel afvalt (logisch, je beweegt meer, drinkt misschien meer water, eet iets minder) en voelt je goed. Maar dit stopt natuurlijk na 2 weken. Iedereen weet dat je de eerste weken wanneer je een dieet start voornamelijk vocht verliest. Althans, iedereen die iets verder is in het leven en niet die jonge meiden die met deze zieke shit beginnen. Dús wat gebeurt er de tweede week: conclusie op de weegschaal is dat er niet genoeg af is en ga dan die 10 geboden maar eens lezen. Je hebt niet genoeg je best gedaan, je bent zwak en hopeloos en je moet jezelf straffen voor de kilo ’s die je níét bent verloren. Er staan serieuze straffen op die je maar volgt omdat wanneer je dat doet het gecompenseerd wordt (als het goed is). En wat blijkt? Dit werkt. Dus het vertrouwen in Ana groeit.

Het volgende kopje is een babbelbox. Een forum waar meiden foto’s kunnen vergelijken van elkaar maar ook modellen die ze mooi vinden. Waar de vorderingen besproken worden en je je jezelf alleen maar veel en veel slechter gaat voelen omdat het voelt alsof het nooit voldoende is dat je afgevallen bent.  De babbelbox wordt opgesplitst in de kopjes: Pro, Anti, Wedstrijd, Eetdagboek, Jouw Verhaal, Opname en Forum.
Hier kun je dus weer in formatie vinden over wat te doen als je opgenomen wordt, hoe je zo snel mogelijk daar weer weg kunt, hoe je de verpleging om de tuin kunt leiden, hoe je toch kunt bewegen ook al wordt dat daar zo verboden etc. De eetwedstrijd spreekt natuurlijk voor zich. Die kunnen we beter de niet-eetwedstrijd noemen. Een het eetdagboek kun je invullen voor jezelf en deze vergelijken met je lotgenoten. Een dagboek dat niemand eerlijk invult waardoor je altijd denkt dat je teveel gegeten hebt, je je zelf weer helemaal kut en waardeloos voelt en je jezelf voorneemt dat het morgen écht klaar is.

Het volgende kopje betreft ‘Goede Sites’: sites van het voedingscentrum waarop je je kcal kunt berekenen, je bmi kunt berekenen etc.
Het kopje ‘Thinspo’ is waarom we er natuurlijk allemaal naartoe gingen want als je er even doorheen zat en het niet meer zag zitten keek je je ‘thinspiration’ en kon je er weer tegenaan. Een van de tips van Ana was dan ook om ze uit te printen en op te hangen in je kamer of in je agenda te plakken zodat je elke dag herinnert wordt aan je doel. Ook is er een kopje ‘AnaBoy’ voor de jongens met anorexia. En een kopje ‘Extra’ dat gaat over Automultilatie. Iets dat als tip gegeven werd als je gefaald had. Want de enige die daar wat aan kon doen ben jij, dus los het maar op. En daar ging je. Steeds een stapje verder. Grens werd grens voor grens verlegd.

Gelukkig richtte Scarlet Hemkes (een meisje dat ik nota bene heb leren kennen via die site en hyves (ja mensen, long way back) een tegenbeweging op: proud2bme. Een mega goed initiatief waar je als onzeker meisje juist kon vinden hoe je wel trots op jezelf kon worden. Wat je kon doen om die onzekerheid tegen te gaan. Dat had nou eenmaal niet met gewicht te maken. Dus mocht je onzeker zijn of twijfelen over je gewicht raad ik je echt aan eens een kijkje te nemen op deze site. Er staan gastblogs op over meiden die anorexia hebben gehad, het nog steeds hebben of die in de kliniek zitten en hun ervaringen delen. Maar ook voor de omgeving. Want hoe ga je om met iemand die een eetstoornis heeft? Wat kun je wel of niet zeggen? Of wel of niet doen?
Persoonlijk vind ik het, zoals gezegd, een mega goed initiatief maar heb ik als anorect ook hier héél veel informatie af gehaald om mijn eetstoornis in stand te houden. Ik las bijvoorbeeld dat ze in een kliniek na het eten warmtejassen aan moeten. Dit omdat je lichaam anders teveel gaat verbranden. Wat voor mij natuurlijk weer een trigger was en waardoor ik nooit meer truien draag als ik niet echt doodvries. Maar dat is mijn anorexia die praat, dat weet ik. Toch vind ik de site inmiddels iets minder oppeppender dan dat hij was. Desalniettemin raad ik hem zeker aan.
Alles beter dan die ellendige pro ana sites waar tere zieltjes tot (dood)zieke zieltjes gemaakt worden. En mocht zelfs ik iets voor je kunnen betekenen: mail me alsjeblieft! Ik zal mijn best doen zo gauw mogelijk te reageren!

 

Tot gauw lieve mensen!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Ans
een maand geleden

Trots op je 🎊❤🎉